Shamarpa

1952-… XIV Szamarpa Mipam Cieki Lodro

 

teacher_shamarpaObecny Szamarpa Mipam Cieki Lodro urodził się w 1952 roku w prowincji Kham, w pałacu arystokratycznej rodziny Athub, jako bratanek XVI Karmapy. Również ta okoliczność przywodzi na myśl starą przepowiednię V Szamarpy “…a czasami jako kuzyni”. Kiedy służący z tego pałacu przebywał w Tsurpu, Karmapa zapytał go, czy aby czasem jego bratowa (Karmapa urodził się również w rodzinie Athub) nie spodziewa się dziecka. Służący o niczym takim nie wiedział, jednak Karmapa zapewnił go, że bratowa niedługo urodzi syna. Karmapa przekazał dziecku nieco “czarnych perełek” oraz specjalny ochronny sznureczek.

W czasie narodzin Szamarpy niebo wypełniło się tęczami. Jedna z nich miała kształt namiotu, usytuowanego bezpośrednio ponad pałacem. Pojawiło się również wiele innych pomyślnych znaków. Kiedy Szamarpa miał sześć lat, jego niańka zabrała go na spacer wokół klasztoru Tsurpu. Nagle na widok grupki mnichów wykrzyknął: “To są moi mnisi!”. Jak się później okazało, byli to mnisi z klasztoru Jang Czien, tradycyjnie podlegającego Szamarpie. W następstwie tego spontanicznego rozpoznania mnisi poprosili Karmapę, żeby dokonał oficjalnego rozpoznania dziecka i intronizował je jako Szamarpę. Karmapa potwierdził, że jest to nowa inkarnacja Szamarpy, ponieważ jednak prawo rządzących Gelugpów nadal obowiązywało, nie mógł tego faktu ujawnić publicznie ani tym bardziej spełnić ich prośby.

W 1956 roku indyjskie Stowarzyszenie Mahabodhi zaprosiło większość wyższych tybetańskich lamów na pielgrzymkę. Czteroletni Mipham Cieki Lodro udał się tam wraz z Karmapą, a w drodze powrotnej obaj lamowie odwiedzili w sekrecie klasztor Jang Cien. W głównej świątyni stały posągi dziesięciu kolejnych Szamarpów. Chłopiec zidentyfikował wszystkie inkarnacje, opisał szczegóły życia każdej z nich, a wkładając na głowę korony z posągów wołał: “To jest moja korona!”

W wyniku inwazji chińskiej Karmapa wraz z ośmioletnim Szamarpą opuścili Tybet i osiedlili się w Sikkimie. Wtedy to Karmapa podjął dyskusję z Dalajlamą na temat oficjalnego rozpoznania i intronizacji Szamarpy. Ostatecznie Dalajlama wyraził zgodę na przywrócenie statusu i godności, jakie niegdyś Szamarpa piastował, uznając za nieaktualne wszelkie polityczne przeszkody wynikłe w przeszłości. Ceremonia odbyła się w 1964 roku w klasztorze Rumtek. Po intronizacji młody Szamar Rinpocze pozostał przy Karmapie, otrzymując wszystkie instrukcje linii Kagyu. Ponadto studiował tradycyjne rodzaje nauk i sztuk, sutry i tantry, głównie pod kierunkiem Trangu Rinpocze. Część nauk otrzymał również od Kalu Rinpocze.

Podczas studiów Szamarpa nie był traktowany w jakiś szczególny sposób. Ponieważ sytuacja Tybetańczyków na uchodźstwie i samego Rumteku nie była najciekawsza, doświadczył wielu niedogodności, podobnie jak inni mnisi. Mimo tego, z chwilą ukończenia nauki w 1979 roku, uosabiał wszystkie właściwości prawdziwego nauczyciela Mahajany. Wyznaczono go wtedy reprezentantem szkoły Kagyu w Nepalu.

W 1988 roku Dalajlama Tenzin Gjatso zwołał spotkanie wyższych lamów w Waranasi, aby przedyskutować możliwości zapewnienia lepszej przyszłości Tybetańczykom. W historii Tybetu władza, pieniądze i odpowiedzialność za rozwój duchowy spoczywały w rękach lamów. Od czasu inwazji Chin sytuacja diametralnie się zmieniła i potrzebne były nowe rozwiązania. Ten niedemokratyczny i staroświecki system sprawił, że w momencie kryzysu w 1959 roku Tybet był politycznie odizolowany od reszty świata. Szamarpa odważnie stwierdził, że największą słabością tybetańskiego rządu jest jego ścisły związek z religią. Jego zdaniem przywódcy duchowi powinni zająć się sprawami duchowymi, natomiast rządzenie zostawić bardziej nadającym do tego celu ludziom świeckim.

Zgodnie z życzeniem 16. Karmapy, Szamarpa założył w New Delhi KIBI – Karmapa International Buddhist Institute. W lutym 1990 roku otwarcie instytutu zaszczycił swą obecnością prezydent Indii, pan Venkatarman. Wykłada się tam filozofię buddyjską na poziomie akademickim. Szamarpa przewiduje odnowę esencjonalnych nauk Mahamudry. Kładzie nacisk na źródłowe teksty, odnajduje i uaktualnia traktaty wielkich mahasiddhów, takie jak “Skarbnica Mahamudry” siódmego Karmapy. Planowane jest otwarcie specjalnego Centrum Nauczania Mahamudry, które ostatecznie podkreśliłoby i zachowało nauki szkoły Kagyu dla przyszłych pokoleń.

>>>Strona Szamarpy<<<